Soms voelt het leven al wat krap, iemand toevallig een maatje groter?

De vierentwintigjarige Sieme sluit nu zijn levenshoofdstuk ‘adolescentie’ af met zijn zelfgeschreven prozagedichten.

Hij struikelt optimistisch door het leven en maakt daar proza van. Over onderwerpen als iemand liefhebben en dan toch uiteindelijk niets hebben. Of over zijn ouders, die kampen met mentale problemen, terwijl hij nog werd gevormd. Hijzelf zegt ook als het leven wringt, is het omdat er meer in zit.